Amsterdam, Haarlem, Haarlemmerliede, Amsterdam, Bloemendaal aan Zee, Haarlem zijn we nou echt weer terug? Ik fiets langs de volle zon overgoten terrassen aan de Grote Markt in Haarlem en over de grachten van Amsterdam. Ik ruik de zo kenmerkende geur van het water onderweg naar mijn beste vrienden, die ineens weer op fiets afstand wonen. Precies dit, daar had ik zo’n zin in, ik kon niet wachten op het moment dat ik ze weer zou zien, kon knuffelen, met ze kroelen, eindeloos lachen, borrelen en op Nederlandse avontuurtjes, zo fijn! Zó fijn, maar toch anders.

Van te voren dacht ik dat India misschien wel eens mijn kijk op het leven zou veranderen, ik weet niet of het India was, maar thuis voelt anders. Van Oost naar West lijkt ineens best een kort stukje, continu consumeren lijkt zo overbodig, vroeg op staan in het weekend kan ook fijn zijn en een hele week vol plannen irritant. Maar nieuw gevonden inzichten en goede voornemens lijken in Nederland in een fast paced life net zo snel te verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Ain’t no rest for the wicked

Een jaar verder zit Ik weer in de stadsbibliotheek van Haarlem. Op dezelfde plek waar het allemaal begon, zo onwaarschijnlijk als het avontuur toen leek zo surrealistisch voelt het nu wederom. Ik scroll op onze website door de verhalen en bijzondere momenten van het afgelopen jaar, ik bekijk de aanvraag van een stagiair, stel een mail op voor een vaste samenwerking met een gerenommeerd Nederlands blad, heb een (bedrijfs-) naambordje in mijn tas zitten van een PR bijeenkomst en laad foto’s in voor de Instagram accounts die we voor andere partijen hosten. 16 september is de opening van onze aller eerste expositie -zo een eer!- in Amsterdam Roest. Ik heb het Walking on a Dream genoemd, niet alleen omdat ik dat nog best een fijn nummertje vind, maar omdat het allemaal precies zo voelt terug in Nederland. Een onvoorstelbare droom.

Ik heb al een maand een vreemd gevoel thuis en ik kan er de vinger niet helemaal op leggen. Ik dacht altijd dat ik niet langer dan drie maanden achter elkaar van huis weg kon zijn, maar nu ik tien maanden weg ben geweest, voelt thuis niet meer helemaal als thuis. Thuis, carrière maken, huisje, boompje, beestje en in het weekend een feestje.

Het is een korte bocht, maar voor mij voelt vast in Nederland zijn nu zo. Ik voel die rust hiervoor nog niet. Mijn droom voor aankomende periode ligt na een stop in Berlijn aan de andere kant van de Atlantic. Uit huis heb ik mee gekregen om realistisch te zijn en voor zekerheid te gaan. Ik ben een dromer. Maar ik ben er zeker van dat mijn dromen met hard werken realistisch zijn. Misschien passen ze niet helemaal in een standaard plaatje, misschien gaan ze aankomende periode heel anders uitpakken dan ik vorig jaar voor ogen had. Maar dit is de beste weg die ik ooit ben in geslagen. Het freelancen, digital nomad zijn en niet gebonden zijn aan een plek of kantoor, de mooiste plekken ter wereld ontdekken, mijzelf ontwikkelen, van interessante culturen leren en bijzondere mensen ontmoeten. Van 9 tot 5 verplicht op kantoor zijn en 25 vakantie dagen per jaar werkt voorlopig niet meer voor mij. Het reizen is geen vlucht hier vandaan en geen zoektocht naar iets ondefinieerbaars. Maar mijn nieuw gevonden way of life.

Haarlem